همه آدم ها می خواهند گاهی با خودشان باشند،با خودشان حرف بزنند، کتاب بخوانند و ساعتی پیاده روی کنند…وقتی تنهاییِ آدم حسابی قد بلند شد،می شود با خیال راحت دستی به سر و رویش کشید و راهی اش کرد بین دیگران…بعد تنهاییِ قد بلند آدم می تواند برای دیگران از کتاب هایی که خوانده و راه هایی که رفته ساعت ها حرف بزنددست تنهایی آدم دیگر خالی نیست.پر است از لحظه هایی که بلدند از هیچ،یک عمر امید و شادی بسازند+شک ندارم آدمی که مدتی، هرچند کم و کوتاه،با تنهایی اش زندگی کرده است همان آدم قدرتمند قصه هاست..!
رونوشت عز سایت لبخند زندگی :دی
برچسب:
نویسنده: پرهام رنجبر
تاريخ: جمعه
19 شهريور
1395 ساعت: 14:01